Houtsneden

Als kinderen hadden we veel boeken die de oorlog overleefd hadden en die waarschijnlijk in de dertiger jaren waren gedrukt. Ze hadden harde banden versierd met sterke ontwerpen die leken op grove houtsneden of linoleum sneden met ingekleurde vlakken wat het deed denken aan  glas in lood ontwerpen.

De meeste illustraties waren in zwart en wit, vignettes of hele bladzijde illustraties gemaakt door grafische illustrators die technieken gebruikten om het te laten lijken op houtsneden of hout gravures.

Ik was altijd gefacineerd door de sterk suggestieve prenten die zoveel beter de essentie van het onderwerp overbrachten, inplaats van een gedetailleerde foto. Als iets gevaar of angst moest representeren dan werkte dat beter dan een mooi gekleurde plaat.

Ik kan niet genoeg krijgen van het bekijken van werk van Eppo Doeve, Escher, Rembrandt, Johan Fabricius, Antoon Pieck, Dürer enz.enz.

Om een lang verhaal kort te maken; na eigenlijk  m’n hele leven veel gefotograveerd te hebben, veel getekend en geschilderd werd het nu tijd om grafisch te gaan werken. Tot mijn beschikking heb ik een goede werkplaats vol met houtbewerkings machinerieen, stapels hout waarvan ik nooit afstand kon doen en hele vele scherpe beitels, gutsen en wat dies meer zij. Dat leidde dus tot houtsneden.

Intussen is dat ook uitgebreidt tot etsen, droge naald en linoleum sneden. Met etsen gebruik ik een method die ik uitgebreider zal illustreren op een andere pagina, maar in kort: ik ets in zink met behulp van koper sulphaat. Geen problemen met afzuig kasten enz. De afmeting van die printen –niet de houtsneden- zijn beperkt door de afmetingen van een kleine pers die ik bouwde door gebruik te maken van een hydraulische pers. Ik heb nu echter een order geplaatst voor een pers die vanuit Nieuw Zeeland komt. Hopenlijk omstreeks eind dit jaar. 80 bij 150 centimeter bed met 220 mm boven en onder rol. Merk Manuka Press.

Mijn houtsneden zijn tot noch toe geperst door middel van een “baren”. Ook veel kleuren drukken op een traditionele Japanse manier genoemd “Moku Hanga”.

Een internet gebaseerd Forum, “Baren forum” met als leden grafische artiesten van over de hele wereld die geen enkel probleem hebben om hun wetenschap met elkaar en ieder ander te delen heeft me altijd – en nog steeds- geholpen.