Nog meer landbouw kwesties

Siam weed, Chromoleana odorata. In Nigeria werd het “Queen Elizabeth weed”  (II) genoemd. De eerste investaties ervan warden ontdekt in de tijd dat Nigeria zijn onafhankelijkheid won. Koningin Elizabeth die een bezoek bracht had een hoedje op met een soort bloemen decoratie die de Nigerianen veel deed denken aan de bloemen van dit nieuwe onkruid. ‘t Zijn mooie bloemen.

De meer serieuze zijde van deze zaak was, zoals ik dat begreep, dat dit onkruid werd bestudeerd door een research instituut gebaseerd in de Cameroons die het kregen van ZO Azië. Gedurende dit research project vond het zijn weg over de omheining en toen was er geen houden meer aan.

Toen ik begon te werken in Mid-West van Nigeria in Januarie 1970 was het al wijd verspreid en ieder jaar kwam het verder en verder naar het westen richting Dahomey, now Benin. Het verstikte alles in zijn pad en gedurende de toch al veel te korte rotatie van de shiftcultivation van de snelgroeiende bevolking, was regeneratie of zelfs iets wat op secundaire bos leek totaal nihil. Wanneer de mensen weer terugkwamen naar een dergelijk areaal, werd het gewoon afgebrand en alle stikstof was dan verloren. En dang a ik nog niet eens in op het verlies van compost, erosie enz. op seniele laterieten.

Via het forest research instituut werden er door het gouvernement bundels met eenjarige jonge boompjes van gevarieerde species aan de farmers gegeven, die er zelfs voor betaald werden zoals ik dat begreep, om die arealen die niet meer bebouwd werden  te beplanten. Het geld werd gehouden en de bundels met jonge boompjes vond je in de sloot te rotten. Het is jammer, dat ondanks het feit dat de problemen wel begrepen waren, de politieke wil en durf was total afwezig om dergelijke projecten te implementeren. Als educatie en ronduit gelddorst niet in staan zijn om een systeem te veranderen dat goed werkte een honderd jaren geleden, maar niet nu, wanneer het beschikbare land niet meer de groeiende populatie kan steunen, dan is date en recept for een ramp.

zichzelf onderhoudende bosbouw is anathema in die regionen. Verscheidene bosbouw of beter houtwinnings bedrijven werkten in het zuiden van Nigeria in die tijd. Het oerwoud was nog zo diep dat er zelfs nog olifanten  en grote oude chimpansees in vertoeften. Er waren quotas, maar de houtwinning ging gewoon illigaal door. Iedereen had zijn snuit in de trog en dat waren echt niet alleen de Nigerianen. Veel vlotten met illigaal gevelde stamen vonden hun weg naar Lagos via de lagoons aan de zuid kust.

Ontbossing is een geweldig groot problem en niet alleen in die hoek van de wereld. Mongabay is een informatieve website over dit onderwerp. En indien geinteresseerd zijn e rook nog links naar een paar websites over verschillende grond bewerkings methoden. Niets nieuw eigenlijk, maar misschien wordt er nu meer waarde aan gehecht. Geinteresseerd en tijd hebbende; hier zijn nog een paar links die ik vond die exact het punt illustreren wat ik probeer te maken.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/6288445.stm
http://www.fao.org/docrep/x5390e/x5390e02.htm
http://fusion.sas.upenn.edu/caterpillar/index.cfm?lecture=9

http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/7603695.stm


All images copyright © to acw ten broek